جنبش اسلامی در قفقاز شمالی
کتابی که این روزها می خوانم ؛ هدیه استاد بسیار عزیز و نازنینم خانم دکتر کولایی
کتابی که این روزها می خوانم ؛ هدیه استاد بسیار عزیز و نازنینم خانم دکتر کولایی
از من گذشته- همیشه چوب صداقتم را خوردم – هر ارگانی که کار کردم یا به خاطر دختر بودنم بهم ظلم شد و یا به خاطر اینکه متظاهر نبودم و با صداقت عقایدم را مطرح کردم و یا نتونستم جلوی بی عدالتی سکوت کنم- ...به همین دلیل هم از انتشار نظرم ابایی ندارم...با اینکه دیده ام و لمس کرده ام که اگر دردمندی و ابایی از ظلم بیشتری نداری هم باید در درونت ضجه بزنی- آخر روانشناسی آقایان حکم می کند از فرد درد دیده معترض بترسند...اما بالاخره خدایی هست و روزی دست خداست...اما واقعا دلم می سوزه برای کشورم- برای جوانان کشورم- ....چرا این کشور دست نااهلان افتاد- چرا در این کشور به هیچ چیزی نمیشه امید داشت- چرا کشوری که عنوان اسلامی را یدک می کشه سرشار از بی عدالتی هست و مردمش هر روز بیشتر دین گریز می شوند...
شما نتیجه آزمون وزارت خارجه را با اظهارات آقایان هنگام ثبت نام و برگزاری آزمون بررسی کنید تا یک نمونه بسیار کوچکش را ببینید....
On July 23, 2012, the Institute for Middle East Strategic Studies (IMESS), hosted Mahmoud Reza Sajjadi, Iran’s Ambassador to Russia, for a seminar. The IMESS resident and visiting fellows as well as a number of Ph.D. and postgraduate students from different universities in Tehran attended the session.
ای کاش حکومتمداران ایرانی هم قدر این مردم، ایران را دوست داشتند...
مردمی که در اوج سختی ها، با متانت همچنان منتظرند که با صلح و آرامش اوضاع کشور بهبود بیابد
اگر می خواهیم سیاست و رویکرد روسیه نسبت به جنبش عدم تعهد را بطور واقعگرایانه ارزیابی کنیم باید این مساله را از دو بعد بررسی نمائیم. یکی از بعد معنای ادامه حیات جنبش و از بعد اصول سیاست خارجی روسیه و از سوی دیگر از بعد رفتارهای عملی روسیه در حوزه سیاست خارجی. همانطور که می دانید جنبش عدم تعهد در خلال جنگ سرد و برای گریز از نظام دو قطبی سرمایهداری و کمونیسم توسط کشورهای در حال توسعه ایجاد شد. در حالی که با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی این جنبش فلسفه وجودی خود را از دست داد، اما با انگیزه کشورهای عضو ادامه حیات داد. نکته اینجاست که تداوم حیات جنبش عدم تعهد در فضای یک قطبی و سلطه جویانه آمریکا، در واقع به معنای صف بندی مقابل نظام یکجانبه گرایانه است و قطعا این هدف مطلوب روسیه است. چون روسیه که در دهه اخیر توانسته است از خاکسترهای اتحاد جماهیر شوروی سر بالا کند و قدرت خود را احیا کند، همواره در اسناد سیاست خارجی خودش بر نظام چند قطبی در جهان تاکید دارد. حتی از این جهت عضویت کشورهای حوزه نزدیک روسیه و اعضای سابق اتحاد جماهیر شوروی سابق در جنبش عدم تعهد نیز برای روسیه مطلوب است. بدین لحاظ می توان گفت مخصوصا در فضای کنونی نظام بین المللی که باز هم نشانه هایی از اعمال قدرت یکجانبه آمریکا و متحدانش در تحولاتی مثل تحولات خاورمیانه از جمله سوریه هستیم، برگزاری هر چه با شکوه تر و مقتدرانه اجلاس جنبش عدم تعهد برای روسیه مفید است. چون در چنین فضایی روسیه در مساله ای مثل سوریه تقریبا منزوی شده است.
اما از سوی دیگر رفتارهای عملی روسیه در عرصه سیاست خارجی نشان می دهد که این کشور به دلیل پیشینه تاریخی و داعیه قدرت جهانی که دارد، همواره از عضویت در ترتیبات منطقهای و جهانی که روسیه عضو موثر و بانی آن نباشد امتناع می کند. به همین دلیل هم علی رغم علاقه جنش عدم تعهد، روسیه به عنوان ناظر تنها به ارسال نماینده ای در سطح "کنستانتین شوالوف" به اجلاس جنبش اکتفا می کند.