نقاب لبخند بر چهره‌هاي خشمگين

اعتماد/عفیفه عابدی


امروز، ولاديمير پوتين، رهبر روسيه در استانبول خواهد بود. اين نخستين سفر او به عنوان «رييس‌جمهور روسيه» به تركيه خواهد بود. سفر ولاديمير پوتين به تركيه در روزهايي انجام مي‌شود كه شايعه وخامت حال پوتين با خبر لغو برخي سفرهاي منطقه‌يي و بين‌المللي او شدت يافته اما به نظر مي‌رسد كه پوتين نتوانسته از انگيزه‌هاي خود براي سفر به تركيه چشم‌پوشي كند. بر اين اساس، در اين ديدار بي‌شك طيف گسترده‌يي از موضوع‌هاي مربوط به رابطه‌ دوجانبه مانند همكاري‌هاي دو كشور در بخش‌هاي اقتصادي - بازرگاني، سرمايه‌گذاري فرهنگي و انساني و نيز اجراي طرح‌هاي راهبردي در زمينه‌هاي انرژي و تعامل در عرصه بانكي در دستور مذاكرات سران روسيه و تركيه قرار دارد. اما بي‌شك همه مي‌دانند كه مهم‌ترين موضوع روي ميز مذاكره پوتين، اردوغان «سوريه» خواهد بود. اردوغان چند روز پيش گفته بود كه «روسيه اكنون تبديل به كليدي‌ترين و مهم‌ترين پشتيبان بشار اسد شده و ما انتظار داريم كه در اين سفر شاهد يك پيشرفت چشمگير در مواضع روسيه نسبت به بحران سوريه باشيم». روسيه از مدت‌ها پيش زير فشار فزاينده كشورهاي منطقه و غرب قرار داشته تا در پشتيباني خود از بشار اسد تجديدنظر كند اما تا به امروز فشارها تاثير چنداني بر موضع دولت مسكو نداشته است.

ادامه نوشته

جنبش اسلامی در قفقاز شمالی

کتابی که این روزها می خوانم ؛ هدیه استاد بسیار عزیز و نازنینم خانم دکتر کولایی


لینک بخش هایی از کتاب


http://bekhan.com/images/books/29494L.jpg

نویسنده در این کتاب به رابطة میان حوزة اندیشه ها و گسترة واقعیت ها، به ویژه اینکه چگونه یک دین می تواند ارزش ها، نظام اجتماعی و فرهنگ حقوقی یک جامعه را دگرگون کند، می پردازد. در این مسیر توجه ویژة این کتاب به تأثیر یک حلقة عرفانی و اسلامی، یعنی «صوفی نقشبندی» بر زندگی اجتماعی، مذهبی و سیاسی مردم شمال قفقاز، به ویژة چچن ها و داغستانی ها در نیمة نخست قرن نوزدهم بوده است. در این مقال رهبران برجستة صوفی معرفی و نقش آنها در تحولات نیمة قرن نوزدهم، بررسی شده است.


The Iran-Russia Relations


Reference


On July 23, 2012, the Institute for Middle East Strategic Studies (IMESS), hosted Mahmoud Reza Sajjadi, Iran’s Ambassador to Russia, for a seminar. The IMESS resident and visiting fellows as well as a number of Ph.D. and postgraduate students from different universities in Tehran attended the session.

ادامه نوشته

رویکرد روسیه به جنبش عدم تعهد

 

اگر می خواهیم سیاست و رویکرد روسیه نسبت به جنبش عدم تعهد را بطور واقعگرایانه ارزیابی کنیم باید این مساله را از دو بعد بررسی نمائیم. یکی از بعد معنای ادامه حیات جنبش و از بعد اصول سیاست خارجی روسیه و از سوی دیگر از بعد رفتارهای عملی روسیه در حوزه سیاست خارجی. همانطور که می دانید جنبش عدم تعهد در خلال جنگ سرد و برای گریز از نظام دو قطبی سرمایه‌داری و کمونیسم توسط کشورهای در حال توسعه ایجاد شد. در حالی که با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی این جنبش فلسفه وجودی خود را از دست داد، اما با انگیزه کشورهای عضو ادامه حیات داد.  نکته اینجاست که تداوم حیات جنبش عدم تعهد در فضای یک قطبی و سلطه جویانه آمریکا، در واقع به معنای صف بندی مقابل نظام یکجانبه گرایانه است و قطعا این هدف مطلوب روسیه است. چون روسیه که در دهه اخیر توانسته است از خاکسترهای اتحاد جماهیر شوروی سر بالا کند و قدرت خود را احیا کند، همواره در اسناد سیاست خارجی خودش بر نظام چند قطبی در جهان تاکید دارد. حتی از این جهت عضویت کشورهای حوزه نزدیک روسیه و اعضای سابق اتحاد جماهیر شوروی سابق در جنبش عدم تعهد نیز برای روسیه مطلوب است. بدین لحاظ می توان گفت مخصوصا در فضای کنونی نظام بین المللی که باز هم نشانه هایی از اعمال قدرت یکجانبه آمریکا و متحدانش در تحولاتی مثل تحولات خاورمیانه از جمله سوریه هستیم، برگزاری هر چه با شکوه تر و مقتدرانه اجلاس جنبش عدم تعهد برای روسیه مفید است. چون در چنین فضایی روسیه در مساله ای مثل سوریه تقریبا منزوی شده است.

اما از سوی دیگر رفتارهای عملی روسیه در عرصه سیاست خارجی نشان می دهد که این کشور به دلیل پیشینه تاریخی و داعیه قدرت جهانی که دارد، همواره از عضویت در ترتیبات منطقه­ای و جهانی که روسیه عضو موثر و بانی آن نباشد امتناع می کند. به همین دلیل هم علی رغم علاقه جنش عدم تعهد، روسیه به عنوان ناظر تنها به ارسال نماینده ای در سطح "کنستانتین شوالوف" به اجلاس جنبش اکتفا می کند.



نقش "اسرائیلیان روس تبار" در مناسبات تهران - مسکو

نقش

بی ثباتی در ایران، بی ثباتی در کل منطقه است. به دلیل جایگاه ایران در منطقه، روس ها به خوبی می دانند که ناامنی در ایران، ناامنی در آسیای مرکزی، قفقاز، افغانستان، عراق و کل منطقه غرب آسیا را در پی خواهد داشت؛ ناامنی ای که قابل کنترل هم نیست. پوتین حمله نظامی به ایران را اقدامی "فاجعه بار" برشمرده است. چنین اقدامی می تواند به آزاد شدن نیروهای افراط گرا در کل منطقه منجر شود. روس ها سخت در تلاش اند تا از وقوع چنین فاجعه ای جلوگیری کنند.


عصر ایران ؛ هومان دوراندیش - دکتر الهه کولایی، استاد علوم سیاسی و مطالعات منطقه ای دانشگاه تهران، نقش آفرینی روسیه در مساله فعالیت های هسته ای ایران را زمینه ساز امتیاز گرفتن مسکو از جهان غرب می داند.


وی معتقد است که روسیه به شدت مخالف درگیری نظامی آمریکا و متحدانش با ایران است چرا که جنگ ایران و غرب می تواند به بی ثباتی و ناامنی در آسیای مرکزی و قفقاز نیز منجر شود و دست نیروهای رادیکال و افراطی این منطقه ها را برای تاثیرگذاری در معادلات و مناسبات سیاسی باز کند.


کولایی بر این نکته نیز تاکید می کند که یک پنجم جمعیت اسرائیل را مهاجران روسی تشکیل می دهند؛ بنابراین در تحلیل روابط ایران و روسیه، نباید رابطه مسکو – تل آویو را از قلم انداخت. گفت و گوی عصرایران با این استاد دانشگاه را بخوانید.



ادامه نوشته

ایران و مذاکرات 5+1 در استانبول


از سر گیری مذاکرات ایران و1+5 در حالی از سوی طرفین با خوش بینی همراه شده، که قبلا تجربه موفقی نداشت- اما به نظر می رسد این دور از مذاکرات می تواند منجر به ایجاد فرصت هایی برای سیاست خارجی ایران شود.البته غیر قابل کتمان است که پس از آن فضای تاریک و منفی که سال گذشته به مذاکرات هسته ای ایران سایه انداخته بود ،فضای احتیاط آمیزی ایجاد شده است،که به طور ملموس ایران را به تامل بیشتر درباره مذاکرات و محافظه کاری بیشتر سوق داده است.به هر حال ،این فضای جدید،می تواند یک نقطه تحول در سیاست ایران در قبال مذاکرات هسته ای شود. یکی از نکات بسیار حائز اهمیت این است که این مذاکرات پیرو مذاکرات دوسال گذشته بیش از اینکه متاثر از بازیگری آمریکا و روسیه باشد،با بازیگری فعال اروپا روبرو شده و این فرصت را برای ایران ایجاد کرده است که امتیاز کمتری را در وجه المعامله بودن بین روسیه وآمریکا بپردازد، قبل از این هم اغلب متون کارشناسی تحلیلی آمریکایی گویای این نگرانی آمریکایی ها بودند که راه کار؛مذاکرات ایران واتحادیه اروپا، مناسب ترین راهکار برای ایران و  اروپا است و حتی می تواند آمریکا را از اهداف دلخواه در قبال برنامه هسته ای ایران دور سازد. شاید مذاکرات با اروپا هم با موانع و سختی ها و منفعت طلبی های خاص طرف غربی روبرو شود، اما قطعا حساسیت کمتری خواهد داشت. بدین لحاظ لازم به تکرار است که فضای جدید را می توان به عنوان یک فرصت برای خروج ایران از فشارها،ضمن حفظ حقوق هسته ای غنیمت شمرد. در این راستا به نظر می رسد محافل مطالعات استراتژیک می توانند نقش موثرتری در ارائه مشاوره به تیم مذاکره کننده، داشته باشند. به ویژه اینکه به نظر می رسد این دوره از مذاکرات طولانی تر و کارشناسی تر شود.


پوتین و الزامات داخلی و خارجی جدید



بازگشت پوتین به قدرت گمانه زنی های زیادی را درباره آینده روسیه، چه به لحاظ داخلی و چه به لحاظ خارجی و بین المللی ایجاد کرده است. بسیاری از ناظران بین المللی چشم انداز آینده روسیه را با توجه به رویکردهای گذشته پوتین که ظاهرا در مقابل غرب بود، ترسیم می­کنند. اما نکته حائز اهمیت این است که شرایط امروز روسیه، در داخل، منطقه و نظام بین الملل نسبت به گذشته تغییرات و تحولات زیادی یافته است و این موضوعات قطعا بر روی شخص پوتین بی تاثیر نبوده و از دیدگان وی نیز پنهان نمانده است. به عبارت دیگر پوتین در دوره جدید با الزامات داخلی و بین المللی جدیدی روبروست و نقطه ثقل همه این تحولات برای روسیه نیز چرخش قدرت در داخل است که زمینه را برای رئیس جمهور جدید روسیه برای بسیاری از اصلاحات و تجدیدنظرگرایی شخصی و حقوقی فراهم کرده است.

ادامه نوشته

وظیفه نخبگان و رسانه های ایران در بحث هسته ای ایران

این روزها خبر موضع مشترک روسیه و ترکیه درباره موضوع هسته ای ایران ، برای برخی رسانه های داخلی و خارجی به سوژه ای داغ تبدیل شده است. البته بحث تازه ای نیست و شاید هم کمی بی ارتباط با موضوع اصلی دیدار وزرای خارجه ترکیه و روسیه است- اما در هر صورت برای ایران معنای خاصی دارد. به نظر من این که روسیه اینبار ناگزیر شده است نقش ترکیه را در مساله هسته ای ایران به رسمیت بشناسد و حتی مباحثی از جمله موافقت مسکو درباره میزبانی ترکیه برای نشست ٥+١ مطرح می­شود؛ نشانه چندان مثبتی برای ایران نیست. مجموع این مسائل نشان می دهد ایران تا حدودی از مذاکرات قدرت ها خارج شده؛ یعنی اختلاف و شکاف عمیق بینشان قطعیت یافته و حالا قدرت متوسط و پایینی چون ترکیه نقش تعیین کننده پیدا کرده است. به عبارت دیگر روسیه بیش از گذشته در موضوع ایران منزوی شده- همه اینها یعنی در کل ایران بیش از همیشه تنها شده...

از طرف دیگر حالا زمانی شده است که ترکیه – به عنوان یک رقیب منطقه ای به یمن انزوای ایران قدرت بازیگری یافته است...

در واقع اهمیت دادن و دلخوش کردن به مواضع ترکیه یعنی کاملا قافیه را باختن- حتی با یقین به این مساله که در هر صورت ترکیه تمایلی به حادتر شدن مساله هسته ای ایران و جنگ ندارد...

به نظر من – نخبگان و رسانه های ایرانی وظیفه دارند رویکرد جدید ایران که تا حدی نشانه هایی از آن بروز کرده- یعنی مذاکره مستقیم با آژانس بین المللی و قدرت های اصلی که طرف بحث هسته ای ایران هستند، را تقویت کنند.

مطمئنا این رویکرد با تمام دشواری ها ، نتایج مستقیم و بلند مدت تری دارد و از این طریق می توان حداکثر منافع ایران را حفظ کرد.

پوتین و آینده روسیه


معرفی پوتین به عنوان نامزد ریاست جمهوری روسیه در انتخابات ٢٠١٢، نظر بسیاری از تحلیلگران متخصص مسائل روسیه را به تاثیر این تغییرات بر مسائل داخلی این کشور جلب نموده است. به‌ویژه اینکه زمانی که دیمتری مدودف با حمایت پوتین به قدرت رسید، بسیاری از بازگشت پوتین به قدرت در دوره بعد خبر می دادند.


ادامه در اینجا

ریشه ها و چشم انداز اعتراضات در روسیه

پورتال جامع سیاسی


 

ششمین دوره انتخابات دوما روسیه که منجر به پیروزی حزب حاکم “روسیه متحد”، شده است، زمینه ساز اعتراضات و تظاهرات های خیابانی علیه دولت شده است. همزمانی چنین تحولاتی در روسیه با اعتراضات در کشورهای دیگر از جمله در منطقه خاورمیانه، برخی تحلیلگران را به این گمانه زنی انداخته که این اعتراضات در روسیه دامنه دار خواهد بود . اما به نظر می رسد با وجود ریشه ای بودن اعتراضات در روسیه، حداقل در کوتاه مدت دولت قادر به کنترل وضعیت هست و چشم اندازه اعتراضات روسیه را باید در بلند مدت دید.

ادامه نوشته

چشم انداز مذاکرات صلح قره باغ


مطلب به صورت پی دی اف در لینک زیر قرار دارد

چشم انداز مذاکرات صلح قره باغ

ادامه نوشته

امضای پیمان جدید «استارت»: انگیزه‌ها و اهداف


مقدمه

سرانجام آمریکا و روسیه پس از ماه‌ها گفت‌و‌گو بر سر قراردادی تاریخی، برای کاهش تسلیحات اتمی به توافق رسیدند. توافق روسیه و آمریکا بر سر کاهش تعداد کلاهک‌های هسته‌ای خود، در جریان گفت‌و‌گوی تلفنی روز جمعه ۲۶ مارس، میان رهبران دو کشور صورت گرفت و روز ۸ آوریل در پراگ با برگزاری مراسمی نمادین به امضای روسای جمهور دو کشور رسید. هر چند امضای پیمان جدید کاهش تسلیحات استراتژیکی تهاجمی موسوم به "استارت جدید" که "استارت ٢" نیز خوانده می­شود، مرحله‌ای مهم در   تجدید[1] روابط مسکو و واشنگتن است، اما مسئلۀ توسعۀ ناتو به سمت شرق، برنامه‌های کاخ سفید برای استقرار تجهیزات   سپر ضد موشکی در اروپای شرقی و مواضع پنتاگون در آسیای مرکزی و قفقازجنوبی، از جمله اختلافات آمریکا و روسیه می‌باشد که همچنان باقی است  .   بدین دلایل اینک این سوال مطرح است که پیمان استارت جدید تا چه اندازه ضمانت اجرایی دارد؟، چرا طرفين بر امضاي دوباره قرار داد استارت 1 تاكيد و خواستار   احياي آن شدند؟   و پیمان جدید چه تاثیری بر روابط دو کشور از جمله در موضوع مسأله هسته­ای ایران خواهد داشت؟

استارت جدید؛ تقابل یا تعامل دیدگاه روسیه و آمریکا

 

 

استارت جدید؛ تقابل یا تعامل دیدگاه روسیه و آمریکا

Russia and Revolutionary events in the Arab world

In recent days, many political observers are analyzing and evaluating positions of great power to about being changed in Egypt. Meanwhile it seems that Russia as one of the world powers in the relations present in a state of doubt or concern is located. The significant point is that many of the nationalist Russian experts, criticized the Russia westernized approach in two years, are forecasting scenario occurred in Westernized countries for  Russia Today  possibility. They believe that Russia has taken the trend in recent years and will try to coordinate with the West,will the outcome than repeat what happened in the Arabic countries,. Because there is no doubt that the leaders of these countries had been have very good relations with the West , but this relationship did not prevent their collapse.

But the other permanent opposers Russia criticized remaining the country's  structures from the former Soviet Union, imagination such perceive  for Russia and believe collapse for the Russia dictatorship done on day

همکاری‌های هسته­ای ایران-روسیه؛ پس از تحولات اخیر

این مطلب آبان ماه در مرکز تحقیقات استراتژیک منتشر شد


مقدمه

سیر نزولی روابط ایران و روسیه در یک سال گذشته به گونه­ای بوده است که تحولات اخیر چون تکمیل و راه‌اندازی نیروگاه بوشهر و پیشنهاد تشکیل کنسرسیوم هسته‌ای از سوی ایران به عنوان تحولات مثبت در روابط دو کشور تلقی شده و این سوال را مطرح کرده است که آیا این تحولات به معنای تغییر مواضع ایران و روسیه از مواضع چند ماه اخیر خود بوده و آیا فصل جدیدی از روابط فرا روی دو کشور گشوده شده است؟ آینده این تحولات چگونه خواهد بود و چه چشم‌اندازی برای همکاری‌های هسته‌ای آتی ایران و روسیه با توجه به مخالفت‌های غرب می‌توان متصور بود؟ برای پاسخ به این سوالات ابتدا به بررسی اجمالی موضوع اصلی روابط ایران و روسیه یعنی روابط هسته­ای دو کشور پرداخته و سپس بر همین مبنا دیدگاه، دلایل و اهداف روسیه در موضوع آغاز به کار نیروگاه بوشهر و دیدگاه دو کشور نسبت به پیشنهاد کنسرسیوم هسته­ای مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.

 

ادامه نوشته

چه بایدهای ایران پیش از نشست استانبول



چکیده

دور دوم از مذاکرات جديد هست­ اى ميان نمايندگان ايران و گروه 1+5 روزهاى 20 و 21 ژانويه برگزار خواهد شد. حرکات و اقدامات طرفين مذاکره در زمان باقى مانده مى تواند نقش مهمى را در جهت زمينه سازى اين مذاکرات و هم چنين چگونگى پيش رفتن مذاکرات داشته کند. تفاوت این دور از مذاکرات با مذاکرات گذشته را می­توان در توقعات قابل لمس همه طرف­های مذاکره دریافت که همین وجه التفاوت موجب حساسیت بیشتر نشست استانبول شده است. از این­رو ارزیابی و تحلیل رویکرد هر کدام از این طرف­ها به تعیین راهبرد موثرتر برای دستگاه دیپلماسی ایران و در نتیجه دستاورد مثبت­تر کمک می­کند.

 

مقدمه

با نزدیک شدن به نشست ایران و گروه 5+1 در استانبول بار دیگر بحث ارزیابی مواضع احتمالی کشورهای حاضر در میز مذاکره در محافل تحلیلی ایران و جهان مطرح شده است. در این میان بطور طبیعی بیشتر مباحث پیرامون مواضع آمریکا و روسیه در قبال ایران می­چرخد و مقامات هر یک از کشورها تلاش می­کنند با اظهارنظرهاي متفاوت خود بر روند انجام مذاكرات تاثيرگذار باشند، چرا که بطور قطع حرکات و اقدامات طرفين مذاکره در زمان باقى مانده مى تواند نقش مهمى را در جهت زمينه سازى اين مذاکرات و هم چنين چگونگى پيش رفتن مذاکرات بازى کند. در این میان اگر نتیجه مذاکره برای هر یک از طرفین دیگر ارزشی در حد موفقیت یا شکست در صحنه دیپلماتیک داشته باشد، این مذاکرات برای ایران اهمیتی فراتر از یک موضوع صرفا دیپلماتیک دارد. بدین لحاظ به نظر می­رسد درست­تر این است که در ارزیابی نشست استانبول و مواضع و نتایج احتمالی دست از رویا­پردازی­های ذهنی از دوستان و دشمنان خود برداشته و صرفا بر اساس معیارهای عملی موجود به اتخاذ راهبردی کارآمدتر در جهت منافع ایران بپردازیم.



ادامه نوشته

ایران و بازی­های روسی!


با تصویب پیمان استارت جدید در سنای آمریکا همان گونه که پیش بینی می‌شد، بار دیگر سریال مواضع ضد ایرانی روس‌ها افزایش یافت. مدودف که در جمع دانشجویانی شهر بمبئی هند سخن می‌گفت، اظهار داشت، موضع هسته‌ای ایران، بی‌دلیل خشک و انعطاف ناپذیر است و این کشور باید به مقامات آژانس اجازه دهد که تاسیسات این کشور را بازرسی کنند

مدودف در حالی موضع ایران در برابر آژانس بین المللی انرژی اتمی را سرسختانه می­خواند که چندی پیش وقتی تصویب استارت جدید در سنا با ابهام زیادی برخوردار بود، اظهاراتی درباره موضوع هسته­ای ایران داشت که گویی لبه تیز را به سوی آمریکا نشان می­گرفت.

 این در حالیست که به نظر می رسد  با وجود سوابق گذشته روسیه در بازی­های دوگانه با ایران و غرب، این مواضع دوگانه از چشم کسی پنهان مانده باشد. اما نکته قابل توجه این است که آیا روس­ها که به ادامه این بازی مصر هستند، به شرایط خود در این بازی واقف هستند؟ بازی که بطور حتم رفته رفته به خلع سلاح این کشور در معادلات دو جانبه با ایران و آمریکا منتهی خواهد شد.



ادامه نوشته

نشست باکو؛ چشم انداز خزر

 

مقدمه

سومین اجلاس سران خزر در باکو با امضای نظامنامه امنیتی دریای خزر و همچنین انتشار بیانیه ای در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان پایان یافت . در نظامنامه امنیتی خزر که به امضای روسای جمهوری ایران ، روسیه ، اذربایجان ، قزاقستان و ترکمنستان رسید، بر تامین امنیت دریای خزر توسط پنج کشور ساحلی تاکید شده است . این نظامنامه همچنین بر همکاری­های ارگانهای امنیتی و انتظامی ذیربط کشورهای ساحلی دریای خزر برای مقابله با قاچاق مواد مخدر ، جنایات سازمان یافته ، مهاجرت غیر قانونی  مقابله با صید غیرقانونی ، امنیت کشتیرانی  تاکید کرده است. در بیانیه کشورهای ساحلی دریای خزر نیز بر همکاری پنج کشور ساحلی در عرصه های مختلف اقتصادی ، انرژی ، حمل و نقل دریایی  و سایر حوزه ها تاکید شده است . تحلیل و ارزیابی دستاوردهای این نشست از این جهت دارای اهمیت است که بطور حتم این توافقات در مستندات لازم برای تعیین رژیم حقوقی دریای خزر بی تاثیر نخواهد بود.

 ادامه مطلب

Hopes and Fears in Baku

 

By Afifeh Abedi / Iran Daily /29 Aban

The summit of Caspian Sea littoral states was held in the Azeri Republic on Thursday. Almost two decades after negotiations began on how to share the sea’s resources and determine the Caspian legal regime, the outcome has not been noticeable for Tehran.

Although the Baku meeting opened new vistas for future talks by concluding a security cooperation agreement, serious challenges linger.

ادامه نوشته

Caspian Sea littoral states need a cooperative organization


 

19 November 2010


By Jahangir Karami

Valdaiclub.com interview with Jahangir Karami, Assistant professor, faculty of World Studies, Department of Russian Studies, University of Tehran

 

What do you think about the economic development levels and potential of the Caspian states?

 

In this region, there are five countries at different levels of economic development. Russia is a great power in the world and is a member of both the G-8 and BRIC. It has the 12th largest economy in the world by nominal GDP and the 7th largest by PPP. Iran is a regional power, and the economy of Iran is the 19th largest economy in the world by PPP. The other states are at lower levels of GDP, GNP, total population and infrastructure development. But the rate of economic growth in Azerbaijan and Turkmenistan is high and the potential for economic development in Kazakhstan and Azerbaijan is very active. Further cooperation in the region depends on the programs and interest of the stronger countries. 

ادامه نوشته

مبانی همکاری ناتو و روسیه در مبارزه با مواد مخدر

 

حمله مشترک ناتو و روسیه به کارگاه‌های تولید مواد مخدر در افغانستان را می‌توان حداقل از دو زاویه مورد تحلیل و بررسی قرار داد. اولین نکته در این‌باره بحث رابطه ناتو و روسیه می‌باشد و این که چرا روسیه که در گذشته از منتقدان ناتو در افغانستان بوده، حالا در عملیات مشترک با ناتو حضور دارد و سوال بزرگ‌تری که درباره همکاری روسیه با ناتو در سرکوب تولید و قاچاق مواد مخدر افغانستان مطرح است، آینده این همکاری‌‌ها می‌باشد. دیگر این که جایگاه دولت افغانستان و دیگر کشورها و سازمان‌ها در مباره با مواد مخدر کجاست؟

ادامه در سایت آفتاب

توافق  گازي روسيه و جمهوري آذربايجان ،علل و پيامدها          


آسيه مهرورز –شبکه خبر


اين هفته ديميتري مدودف رئيس جمهوري روسيه در سفر به جمهوري آذربايجان به همراه الهام عليف همتاي آذري خود موافقنامه اي اقتصادي در باره افزايش خريد گاز از اين کشور امضا کردند مدودف در حالي به باکو سفر کرد که امضاي قرارداد تمديد اجاره پايگاه نظامي روسيه در غرب ارمنستان در جريان سفر دو هفته قبل مدودف به اين جمهوري چندان مورد پسند آذري ها قرار نگرفت و اغلب پيش بيني ها از سفر مدودف به باکو حاکي از ابراز گلايه مقامات اين کشور از مدودف بود با اين حال آنچه بر اهميت ديدار رهبر کرملين از آذربايجان افزود بيش از آنکه به تعيين حدود مزي دو کشور و بهره برداري از رودخانه مرزي سامور بازگردد از فضاي جديدي در روابط گازي دو کشور حکايت دارد که قطعا با پيامدهاي استراتژيک و ژئو اکونوميک براي منطقه قفقاز و بازيگر قدرتمند آن روسيه همراه خواهد شد ماجرا از اين قرار است که در جريان سفر مدودف به باکو دو کشور توافق کردند از سال 2011 حجم خريد گاز روسيه از جمهوري آذربايجان به ميزان 2 ميليارد متر مکعب در سال و از سال 2012 به بيش از 2 ميليارد مکعب متر برسد .براساس. در اين توافقنامه روسيه متعهد شد تا گاز وارداتي از آذربايجان را به قيمتي بالاتر از قيمت گاز خريداري شده از کشورهاي منطقه يعني معادل 245تا240 دلار در ازاي هر 1000 مترمکعب خريداري کند . اين در حالي است که با توجه به قيمت پرداختي اين شرکت به ساير طرفهاي قرارداد خود در جمهوريهاي شوروي سابق اين مبلغ بالاترين قيمت بشمار مي رود. در بررسي اهداف روسيه و جمهوري آذربايجان از نهايي کردن قراردادي که نزديک به يکسال از عمر آن مي گذرد چند نکته حائز اهميت است :

ادامه نوشته

جنگ نرم علیه ایران چرا و چگونه؟



در حالي كه تنها حدود يك ماه از اعمال تحريم‌هاي جديد سازمان ملل متحد، اتحاديه اروپا و كنگره آمريكا عليه ايران مي‌گذرد به نظر مي‌رسد كه جنگ تبلیغاتی علیه ایران نیز افزایش یافته است و حتی پیش بینی می­شود در ماه­های آینده این جریان شدت بیشتری یابد. از این رو برای ایران شناخت دقیق و غیرمتعصبانه ماهیت و عوامل موثر در این جنگ لازم و ضروری است

ادامه نوشته

کارشناس روسی: روسیه از ایران جدا نمی شود


"آندره میلووزوروف" در مقاله ای که در پایگاه اینترنتی "اوترو.رو" منتشر شد، تاکید می کند که هفته گذشته دو واقعه در روابط روسیه-ایران اتفاق افتاد که از نظر اول با یکدیگر چندان همخوانی نداشتند. 12 جولای "دمیتری مدودف" رییس جمهور روسیه در جریان Президент РФ Д.Медведев провел совещание по Бюджетному посланию правительству دیدار با سفرا و نمایندگان روسیه در کشورهای خارجی به تهدید برنامه هسته ای ایران اشاره کرد. وی گفت: " ایران به توانی که در کل بتواند برای تولید سلاح اتمی مورد استفاده قرار گیرد، نزدیک شده است..." و از آنجایی که ایران رفتار متناسبی ندارد، "باید نسبت به این کشور محتاطانه عمل کرد و مذاکرات را ادامه داد". این سخنان ادامه سیاست سختی است که مسکو بیش از از یک ماه گذشته با دادن رای مثبت به قطعنامه حاوی تحریم ها از سوی شورای امنیت آغاز کرده است.

ادامه نوشته

بازی از نوع آمریکایی



با تصویب قطعنامه 1929 و مواضع رسمی مقامات روسی درباره عدم تحویل اس -300 و همچنین عدم پذیرش ایران در شانگهای، این سوال به وجود آمده است که چرا روابط ایران و روسیه چنین شتابان در حال سقوط است؟ با توجه به تصویب قطعنامه­های گذشته شورای امنیت علیه ایران با رای مثبت روسیه، تصویب قطعنامه اخیر نیز چندان غیر منتظره نبود، اما اظهارنظرهای شدید اللحنی که اخیراً مقامات ایران و روسیه بر علیه هم دارند، بی سابقه است.

مقامات ایرانی که در سال­های اخیر به روسیه به عنوان شریک بزرگ اقتصادی و سیاسی-امنیتی چشم دوخته بودند، از موضع منفی مسکو نسبت به مساله هسته­ای ایران خشمگین هستند و به نظر می­رسد روس­ها نیز که انتظار نداشتند علی رغم سیاست­های دوگانه این کشور، از طرف ایران مورد اعتراض قرار گیرند ، به اتخاذ مواضع کاملا صریح در مقابل ایران روی آورده­اند

ادامه نوشته

US Tactics Toward Russia

 

 


By Afifeh Abedi in Irandaily/No.3709

Apart from the shift in Russia’s Iran policy, the country’s siding with the US has led to heated debates in Russia’s political scene as well as international circles.
This new foreign policy approach is apparently based on the new doctrine of Foreign Minister Sergei Lavrov. Moscow is determined to resolve its political problems with Washington through cooperation and modernization of its national economy by receiving incentives from the West.
This foreign policy of Russia is reminiscent of its Euro-Atlantic approach in the 1990s, which ultimately faced a defeat. Back then, Russia was entangled with the political and economic aftermath of the collapse of the former Soviet Union. With the intensification of rifts on the internal front, the Kremlin was obliged to revise its policies regarding the West.
 
ادامه نوشته

military expenditure database

 

 

منبع

 

ایران-ترکیه؛ همکاری یا رقابت؟

 


در سال‌هاي اخير به‌نظر مي‌رسد روابط ايران و تركيه در مسير جديدي قرار گرفته است كه اين مسئله ناشي از عوامل مختلفي در اين دو كشور و در سطح مناطق همجوار و همچنين نظام بين‌الملل است.

از سويي تركيه و ايران دو كشوري هستند كه از لحاظ شأن، تاريخ و فرهنگ، خود را كانديداي هژموني در مناطق هم‌جوار به‌ويژه در خاورميانه مي‌دانند كه اين امر با افزايش فضاي بازيگري دوكشور در شرايط جديد اين مناطق روند پرشتاب و حساسي يافته است و از سوي ديگر با وجود شرايط هم‌جواري و سوابق تاريخي و فرهنگي، دو كشور ناگزير از همكاري و احترام به يكديگر هستند.اما اين همه ماجرا نيست.

ادامه مطلب


 

Russia Struggles to Modernize its Military





 

Pavel Felgenhauer , Russia Struggles to Modernize its Military, Eurasia Daily Monitor Volume: 7 Issue: 112 ,10 Jun2010

 

Russia’s attempts to rearm and modernize its military have run out of money as its defense industry is ailing. Last month President, Dmitry Medvedev, announced plans to spend 13 trillion Rubles ($420 billion) in ten years (from 2011 to 2020) to rearm the armed forces. Russia’s state armament programs are approved every 5 years for the following decade, overlapping each other. The previous state armament program was adopted for the period 2006 to 2015 with a planned cost of 5 trillion Rubles ($155 billion). The state armament program expenditure covers the procurement of new weapons, modernization and maintenance of the existing inventory, defense research and development of the defense ministry and other militarized forces, such as the interior ministry troops and the Federal Security Service (FSB). The overlapping of state armament programs incrementally increases defense spending in accordance with the country’s economic growth (Vedomosti, May 25

ادامه نوشته

ایران و معمای عضویت در سازمان شانگهای

 



مقدمه
از سال 2005 که ایران به عضویت ناظر سازمان همکاری شانگهای درآمده است تاکنون هر ساله با نزدیک شدن به زمان تشکیل اجلاس سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مساله رابطه جمهوری اسلامی ایران با این سازمان مورد توجه محافل داخلی و بین­المللی قرار می­گیرد و در خصوص پیامدها و آثار مثبت و منفی این مسئله نظرات گوناگونی ارائه می‌شود. در سال جاری نیز با توجه به مصوبه اجلاس وزرای خارجه این سازمان درباره عدم پذیرش عضویت کشورهایی که در تحریم­های بین المللی قرار دارند، این مساله مورد توجه زیادی قرار گرفته است. [1] تا پیش از این اغلب ناظران بین المللی از عضویت ایران در شانگهای به عنوان فرصتی برای این سازمان یاد می­کردند که بدین طریق شانگهای می­تواند بلوک سیاسی و اقتصادی خود را تکمیل کند  و از همین رو به عدم تمایل آمریکا درباره عضویت ایران در شانگهای معترف بودند. [2] بدین لحاظ این سوال مطرح است که چرا شانگهای با آن پیشینه ضدغربی، اینک چنین در مسیر الحاق کامل ایران به این سازمان مانع تراشی می­کند ؟


ادامه مطلب