مقدمه
از سال 2005 که ایران به عضویت ناظر سازمان همکاری شانگهای درآمده است تاکنون هر ساله با نزدیک شدن به زمان تشکیل اجلاس سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مساله رابطه جمهوری اسلامی ایران با این سازمان مورد توجه محافل داخلی و بین­المللی قرار می­گیرد و در خصوص پیامدها و آثار مثبت و منفی این مسئله نظرات گوناگونی ارائه می‌شود. در سال جاری نیز با توجه به مصوبه اجلاس وزرای خارجه این سازمان درباره عدم پذیرش عضویت کشورهایی که در تحریم­های بین المللی قرار دارند، این مساله مورد توجه زیادی قرار گرفته است. [1] تا پیش از این اغلب ناظران بین المللی از عضویت ایران در شانگهای به عنوان فرصتی برای این سازمان یاد می­کردند که بدین طریق شانگهای می­تواند بلوک سیاسی و اقتصادی خود را تکمیل کند  و از همین رو به عدم تمایل آمریکا درباره عضویت ایران در شانگهای معترف بودند. [2] بدین لحاظ این سوال مطرح است که چرا شانگهای با آن پیشینه ضدغربی، اینک چنین در مسیر الحاق کامل ایران به این سازمان مانع تراشی می­کند ؟


ادامه مطلب