دولت میانهرو در تهران و تحول روابط با مسکو
دیپلماسی خبرآنلاین - از زمان روی کار آمدن دولت یازدهم در ایران، روابط تهران نه تنها با اروپا تنش زایی شده، بلکه با روسیه نیز دچار تحول مثبت رو به رشدی شده است.
عفیفه عابدی: از زمان روی کار آمدن دولت یازدهم در ایران، روابط تهران نه تنها با اروپا تنش زایی شده، بلکه با روسیه نیز دچار تحول مثبت رو به رشدی شده است.
البته شاید با تحولات زیادی که هم در ایران و هم در روسیه رخ داده از جمله وقوع بحران اوکراین و تحریم روسیه از سوی غرب و به نتیجه رسیدن مذاکرات هسته ای و مهمتر از همه ورود روسیه به صحنه عملیاتی نبرد سوریه به نظر برسد که تغییر دولت در ایران تاثیر مستقیمی بر روابط دو کشور نداشته، اما بررسی روابط تهران و مسکو در دو دهه اخیر نشان می دهد که روس ها به کار با دولت های میانه رو و اصلاح طلب ایران علاقمندی بیشتری دارند که در دوره ریاست جمهوری آقای روحانی و مصادف شدن آن با به نتیجه رسیدن مذاکرات هسته ای ایران و امضای برجام و لغو تحریم های بین المللی علیه ایران این تمایل افزایش بیشتری یافته و موجب شکل گیری مرحله جدید در روابط تهران و مسکو شد. در نتیجه ما شاهد آن هستیم که روابط دو کشور در ابعاد مختلف؛ در زمینه های سیاسی، اقتصادی، همکاری های منطقه ای روند رو به رشد داشته است.
گفتگوی بنده با دکتر شوری برای موسسه ایراس
ظرفیت روسیه و ترکیه برای حل و فصل بحران سوریه نامحدود نیست
تلاش روسیه برای مدیریت بحران سوریه با برگزاری نشست سهجانبه مسکو به مرحله تازهای وارد شده است. پس از عدم موفقیت تلاشهای روسیه برای مدیریت بحران سوریه از طریق اولویت بخشیدن به گفتگوهای روسی- امریکایی، به نظر میرسد اینبار روسها در حال تلاش برای حل و فصل بحران سوریه از طریق مذاکرات روسی- ترکی و البته با مشارکت طرف ایرانی هستند. از آنجا که در شرایط موجود به نظر می رسد که اولویت روسها به نتیجه رساندن هرچه سریعتر مسئله سوریه است، این پرسش قابل طرح است که در فرایند مذاکرات سه جانبه میان روسیه، ترکیه و ایران وزنه روسیه بیشتر متمایل به کدام سمت خواهد بود؟ موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) در گفتگو با دکتر محمود شوری پژوهشگر ارشد مسایل روسیه و عضو شورای علمی ایراس تلاش کرده است تا به پرسش مطرح شده پاسخ بگوید.
More By Afifeh Abedi:
EU’s Involvement in Syria and Russia’s Approach
Factors behind Failure of US-Russia Agreement on Syria Ceasefire
Russia’s Strategy in Aleppo: Military or Political?
Messages of Trilateral Meeting among Defense Ministers of Iran, Russia and Syria
US - Russia Cooperation in Syria: Goals and Motivations
چشم انداز مثلث سوريه- روسيه و اسرائيل
عفيفه عابدي
سفر بنيامين نتانياهو نخست وزير اسرائيل به روسيه به بهانه مذاكراه و رايزني ها حول محور سوريه كه در ادامه سفرهاي جان كري وزير خارجه آمريكا و ديويد كامرون نخست وزير انگليس به روسيه، به همين بهانه انجام مي شود، فرصت مغتنمي براي ارزيابي رابطه چند ضلعي روسيه با منطقه و نظام بين الملل است. از دیدگاه بسیاری از ناظران بین المللی تحولاتی که در دو سال اخير در روابط روسیه با ساير كشورها روی داده است، بازتاب رويكردهاي روسیه نسبت به مساله بحران سوريه است، چرا که در برابر روند نه چندان مثبت و حتي به عبارتي روند منفی که در روابط تهران و مسکو به وجود آمده، روابط دو جانبه مسکو و دمشق روند شگرف و مثبتی نشان داشته تا جايي كه با آنكه روسيه در مساله هسته اي ايران بارها حتي در صف غرب ايستاد، در مساله سوريه يك تنه همه مسئوليت حفظ دولت بشار اسد را به عهده گرفته است. در برابر ملاقاتهای مکرر و آشکار و پنهان مقامات روسیه و سوريه، افزایش مبادلات سیاسی و نظامي دو طرف، مسکو نه تنها از انجام تعهدات حقوقی خود در قبال نیروگاه اتمی بوشهر و قرارداد اس-300 طفره رفت، بلکه در موضوع حساس و تعیین کننده مساله هستهای ایران برای موقعیت استراتژیک روسیه در برابر غرب، نیز رویکردی متفاوت از گذشته اتخاذ کرده و تقريبا اكنون بطور حتم در مقابل ايران است و نه در صف ايران. در حالي كه در مقابل حالا خبر مي رسد اس 300 هاي روسيه در راه سوريه است و اتفاقا از سوي رسانه هاي ايراني اين تحول به ديده مثبت نگريسته مي شود. با وجود چنین مولفههایی ، پرسشهای گوناگونی مطرح میشود، از جمله اینکه ؛ روابط دو جانبه روسیه و سوريه در چه مرحلهای قرار دارد؟ چرا و چگونه رابطه روسيه و سوريه بر رابطه مسكو و تهران سايه انداخت؟ و چشم انداز مثلث ایران-روسیه و اسرائیل كه اكنون به سوريه- روسيه و اسرائيل تبديل شده، چگونه خواهد بود؟. پاسخ به همه اين سوال ها در اين مجال نمي گنجد، بدين جهت تنها در اين فرصت به بررسي مثلث رابطه سوريه-روسيه و اسرائيل پرداخته مي شود.
دوستان مهربانم که لطف دارند می توانند برخی از دیدگاه های من نسبت به مسائل بین الملل را از این صفحه پیگیری کنند...متاسفانه فعلا فرصت آپدیت وبلاگ برایم نیست
عفیفه عابدی
انتخابات بيروح در اكوادور
امروز اكوادور شاهد انتخابات رياستجمهوري خواهد بود، در حالي كه سياستهاي پوپوليستي رافائل كورهآ همهچيز را به نفع او نشان ميدهد. بر اساس گزارشها رييسجمهور كنوني اكوادور در اغلب نظرسنجيها با برتري 40 درصدي از رقيب اصلي خود در انتخابات يعني گيلرمو لاسو پيشتر است. براساس نظرسنجي صورت گرفته توسط يكي از موسسات نظرسنجي در اكوادور مشخص شد كه كورهآ ميتواند با 62 درصد آرا پيروز انتخابات رياستجمهوري اين كشور شود در حالي كه گيلرمو لاسو، رقيب وي تنها 9 درصد آرا را به دست آورده است. درباره علل و عوامل موفقيت احتمالي كورهآ نكات مختلفي را ميتوان بر شمرد.
دشمن تراشی کوره آ
به گزارش وال استريت ژورنال به عقيده كارشناساني چون سيمون پچانو، استاد علوم سياسي در دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه كوييتو كه با رافائل كورهآ آشنايي نزديك دارد: كوره آ هميشه نياز به يك درگيري دارد. اگر هيچ تهديد واقعي وجود نداشته باشد وي يك تهديد ميسازد. او همواره درباره امور ديدگاهتقابلي داشته است. از اين رو كوره آ نيز با اظهارات ضد امريكايي توانسته است محبوبيتي براي خود كسب كند. اخيرا رييسجمهوري اكوادور اعلام كرد، واشنگتن همچنان در سياست خارجه خود در قبال امريكاي لاتين «استانداردهاي دوگانه» را دنبال ميكند. در دو سال گذشته نيز كورهآ در يك اقدام تبليغاتي به «جوليان آسانژ» بنيانگذار سايت ويكيليكس كه در انگليس دچار مشكل شده بود پناهندگي داد. پيرينا كوره آ، خواهر رافائل كورهآ كه به برادرش نزديك بوده و در برنامههاي اجتماعي كشورش نقش دارد، از برادرش چنين توصيف ميكند: برادر من بسيار ماهر و باهوش است، بنابراين هنگامي كه وي فكر ميكند مخالفان در حال مانع ايجاد كردن در سر راهش هستند عصباني ميشود.
دستهاي خالي رقبا
كورهآ چون بسياري از رهبران پوپوليست جهان از زمان تصدي كرسي قدرت با در اختيار گرفتن منابع در راستاي برنامههاي كوتاهمدت و افزايش محبوبيت كاملا مخالفان خود را در كوتاهمدت خلع سلاح كرده است. نامزدهاي احزاب مخالف بايد مبارزات انتخاباتي جذابي ترتيب دهند تا بتوانند رافائل كورهآ را كه از ميزان محبوبيت زيادي برخوردار است، شكست دهند. كوره آ كه 49 سال سن دارد در سال 2007 به رياستجمهوري رسيد و از زمان دوران انتقال قدرت از حكومت نظامي در سال 1979 در اكوادور تاكنون طولانيترين دوران رياستجمهوري را در كشورش داشته است چرا كه در دهه اخير اكوادور در بي ثباتي حاد سياسي به سر ميبرده و 6 رييسجمهور در 8 سال در اين كشور روي كار آمده بودند. با اين حال برخي تحليلگران ميگويند وي از چاوز ميانهروتر بوده و دستاوردهايي واقعي در زمينه ارتقاي زيرساختهاي كشور و نظام بهداشت و تحصيلات براي اكوادور داشته است. وي سال گذشته ميلادي حدود شش ميليارد دلار جهت زيرساختها و ديگر برنامهها براي مبارزه با فقر سرمايهگذاري كرده است. وي همچنين از محبوبيت گسترده خود استفاده كرده تا تغييراتي را اعمال كند كه قدرت وي را تحكيم كرده و دولت كنترل بيشتري بر روند انتخاباتي داده و دورههاي متوالي رياستجمهوري را برايش ميسر كند. در اين ميان افزايش قيمت نفت در جهان براي وي به عنوان رييسجمهوري يكي از كشورهاي نفت خيز خيلي كمككننده بوده است. البته به عقيده اقتصاددانها، مانند همه كشورهاي تك محصول، نفت پاشنه آشيل اكوادور نيز هست و با نوسان قيمت نفت در سالهاي آينده احتمال كسري بودجه كلان در اين كشور و در نتيجه پيامدهاي سياسي و اجتماعي براي كورهآ وجود دارد. چنانچه در سال 2010 يك شبه كودتا در اين كشور رخ داد و گروهي از افسران پليس كشور عمدتا در اعتراض به سياستهاي اقتصادي رافائل كورهآ و نارضايتي از پايين بودن حقوق و مزايا اقدام به گروگانگيري رييسجمهور كردند. البته اين اقدام همراه با تيراندازي و كشته و مجروح شدن برخي از عوامل پليس و همچنين ورود نظاميان به صحنه همراه بود كه در نهايت كورهآ خشمگينانه بعد از اين واقعه از پاكسازي پليس سخن گفت.
چشم انداز صلح دو كره
كيم جونگيون، رهبر كره شمالي در سخنراني خود به مناسبت آغاز سال نو ميلادي به كرهييها وعده داد او براي صلح با كره جنوبي آماده است. كيم جونگ يون در اين پيام كم سابقه كه از تلويزيون كره شمالي پخش ميشد، علاوه بر اينكه تلاش براي كاهش تنشهاي مرزي با كره جنوبي را با استفاده از بيانيههاي مشترك قبلي ميان دو كشور خواستار شد. رهبر كره شمالي گفت: بياييد تا يك تغيير و تحول اساسي در ساخت يك غول اقتصادي با همان روحيه و جسارتي كه در تسخير فضا به نمايش گذاشته شده است، ايجاد كنيم، اين شعار مبارزه حزب ما است و ملت بايد امسال از اين شعار حمايت كند. رهبر كره شمالي اين اظهارات را چند هفته پس از آن ايراد ميكند كه پارك جئونهي، رييسجمهور جديد كره جنوبي براي سفر به كره شمالي و برقراري روابط بين دو كره اعلام كرد. حالا مردم كره شمالي با وعده روابط مسالمتآميز با نيمه جنوبي خود، اميدوارند كه شرايط بغرنج اقتصادي و روحي و روانيشان بهبود يابد و مردم كره جنوبي نيز كه با همين اميد به پارك راي دادهاند، به تحقق يكي از خواستههايشان اميدوارترند. اما از نظر ناظران بينالمللي كه واقعگرايانهتر از كرهييها كه از بيرون گود به موضوع نگاه ميكنند ترديدهاي در اين باره وجود دارد.
آرزوهایم به اینجا ختم نمی شود